پاسخ به:زمزمه های باران

تو نوشتی از من:

من که تنها بودم ... شاعر گشتم

گریه کردم

با تو خندیدم و رفتم تا ...

من نوشتم هر بار

با تو خوشبخترین انسانم…

ولی افسوس

مدتی هست که دیگر نه قلم دست تو مانده است و نه من