تكيه هفت‌تنان؛ مدفن هفت عارف گمنام در شيراز

گروه سياسی و اجتماعی: تكيه هفت‌تنان در شيراز، مدفن هفت عارف گمنام‌ است كه امروزه تبديل به گنجينه سنگ‌های تاريخی شده است.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه فارس، تكيه هفت‌تنان يكی از بناهای دوران كريم خان زند است كه در شمال آرامگاه حافظ و در دامنه كوه تخت ضرابی (كوه چهل مقام) جای گرفته است. وجود مدفن هفت عارف گمنام، اين مكان را به «هفت‌تنان» مشهور كرده است.

عمارت هفت‌تنان به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسيم می‌شود. در بخش شمالی، عمارتی دو طبقه قرار دارد كه در طبقه اول آن تالار مرتفعی با دو ستون سنگی يكپارچه بنا شده است. بر روی اين دو ستون، نقش‌های زيبايی با رنگ و روغن ترسيم شده كه بخشی از آن به مرور زمان از بين رفته است.

در طاقچه بالای اين تالار، پنج نقاشی با رنگ و روغن توسط آقا صادق، نقاش دوران زنديه به ترسيم شده است. اين نقاشی‌ها عبارتند از درويش با كلاه و تبرزين و ريش سفيد، حضرت موسی(ع) در حال شبانی، شيخ صنعان و دختر ترسا، قربانی كردن اسماعيل توسط حضرت ابراهيم(ع) و درويشی كه بعضی او را شاه عباس اول صفوی و برخی او را سعدی يا حافظ می‌دانند.

اين نقاشی‌ها در بين‌ سال‌های 1336 و 1337 خورشيدی توسط نقاش و هنرمند مشهور محمدباقر جهانميری با همان طرح و نقش قديمی بازسازی شد.

بر روی سنگی بزرگ و يكپارچه، دو ستون نظير ستون‌های آرامگاه حافظ قرار گرفته كه بر روی آن با طرح و رنگ ملايم و مطبوعی گل و برگ‌هايی نقاشی شده است. دو اطاق در طرفين تالار قرار دارد كه آن‌ها نيز دارای نقاشی‌های قديمی هستند.

حوض بزرگی در وسط عمارت اصلی به‌چشم می‌خورد كه در گذشته از آب ركن‌آباد پر می‌شده است. اطراف تكيه هفت‌تنان گورستانی بوده كه هم‌اكنون سنگ قبر چند شخصيت معروف عرفانی در آن‌جا ديده می‌شود.

در حال حاضر از اين عمارت و باغ به‌عنوان گنجينه سنگ‌های تاريخی استفاده می‌شود. سنگ‌های موجود در اين گنجينه متعلق به قرون سوم تا يازدهم ه.ق است كه با انواع خطوط كوفی، ثلث، نستعليق، ديوانی، توقيع، تعليق، نسخ و... به طرز زيبايی تزئين شده‌اند.