هر چیزی كه نفیس‌تر و قیمتی‌تر باشد باید از آن بیشتر مواظبت كرد تا به غارت نرود.
كسی كه ارزش گوهر عفاف را می‌داند، با بدحجابی آن را زیر دست و پای غارتگران نمی‌اندازد و خود را به طعمه‌ای برای گرگ‌های هوس‌باز تبدیل نمی‌كند.
به فرزندانمان بیاموزیم كه از گوهر عفافشان هوشیارانه پاسداری كنند


 

هیچ كس به اسم آزادی، دیوار خانه‌اش را برنمی‌دارد و در حیاطش را باز نمی‌گذارد.
چون ممكن است دزدی رخنه كند و اموالش را به یغما ببرد.
حجاب، دیواری است كه راه را بر دزد عفاف می‌بندد و زن را در دژ كرامت مصون می‌سازد.
این دیوار را بر‌‌نداریم و این دژ را ویران نسازیم.

باغبان، محصول باغ و بوستانش را به تاراج و حراج نمی‌گذارد، بلكه از آن مراقب می‌كند. حجاب و عفاف، ثمره‌ی باغ زندگی و بوستان عمر است.
چرا باید گل حیا پر پر شود و لگد‌مال عابران بی‌خیال و راهزنان بی‌انصاف گردد؟!
كسی كه نگهبان سرمایه‌‌اش نباشد، شایسته‌ی هر نوع ملامت است