|
پيشينه و هدف: تحقيق حاضر با توجه به اختلافنظر در مورد نتايج بازتواني بينايي پس از عمل جراحي در چشمهاي داراي مشكلات عدسي همزمان با مشكلات زجاجيه و شبكيه، به منظور تعيين نتايج تثبيت اسكلرال لنز داخل چشمي (IOL) همزمان با ويتركتومي كامل و گذاشتن باند پروفيلاكتيك، طي سالهاي 79-1372 در بيمارستان لبافينژاد انجام پذيرفت.
مواد و روشها: تحقيق به روش مطالعه دادههاي موجود، بر روي پروندههاي واجد شرايط انجام شد. مواردي كه داراي انديكاسيون ويتركتومي عميق و صدمات به عنبيه و زاويه اتاق قدامي و فاقد كپسول عدسي بودند، وارد مطالعه شدند. ميزان ديد و ويژگىهاي فردي بيماران و نيز روش عمل و مدت پىگيري و بالاخره بهترين ديد اصلاحشده قبل و بعد از عمل، در يك برگه اطلاعاتي ثبت گرديد. ميزان ديد كمتر و بيشتر از 20/40 با آزمون مكنمار مورد قضاوت آماري قرار گرفت.
يافتهها: تحقيق بر روي پرونده 18 بيمار در سنين 23 8/34 سال، شامل 14 مرد و 4 زن انجام شد. مدت پىگيري، 4/32 36 ماه بود. تعداد 7 چشم آفاك، 4 چشم داراي عدسي كاتاراكته و دچار جابهجايي ناقص و 6 چشم دچار جابهجايي كامل IOL به داخل حفره زجاجيه و يك چشم دچار جابهجايي ناقص IOL بودند. قبل از عمل، 3 چشم ديد 40/20 يا بهتر داشتند كه بعد از عمل، 9 چشم (50 درصد) ديد 40/20 يا بهتر به دست آوردند(p<0.01) . عوارض بعد از عمل در 9 بيمار مشاهده شد.
نتيجهگيري و پيشنهاد: در صورت فقدان كپسول عدسي در برخي از بيماران، تثبيت اسكلرال لنز داخل چشمي اتاق خلفي، همزمان با جراحي زجاجيه و شبكيه قابل انجام است. اين روش، در بازتواني بينايي در برخي از چشمها، روش كارآمدي است. تا زماني كه نتايج طولانيمدت مشخص نشده است بهتر است اين روش در بچهها با احتياط به كار گرفته شود و انجام يك كارآزمايي باليني توصيه ميگردد.
|