بينا شهریور 1384; 10(5 (پی در پی 41)):637-640.
 
 
سلطان سنجري مصطفي*,بهمني كشكولي محسن,پرورش محمدمهدي
 
* تهران، خيابان ستارخان، خيابان نيايش، بيمارستان حضرت رسول (ص)، دانشگاه علوم پزشكي ايران
 
 

هدف: گزارش دو خواهر مبتلا به سندرم مياستني مادرزادي با تظاهراتي مشابه به مياستني گراو.
معرفي: دو خواهر 6 و 7 ساله با استرابيسم و افتادگي پلكي متناوب مراجعه نمودند كه در معاينه، خستگي بعد از فعاليت نيز داشتند. همه علايم آن ها با خستگي و فعاليت، تشديد مي شدند و بعد از استراحت بهبود مي يافتند. در هر دو بيمار، پروستيگمين تزريقي سبب برطرف شدن علايم شد. با توجه به شروع در شيرخوارگي و خانوادگي بودن آن و فقدان شواهدي مبني بر وجود پادتن ها، تشخيص سندرم مياستني مادرزادي براي بيماران مطرح گرديد و درمان با نئوستيگمين خوراكي سبب بهبود علايم شد.
نتيجه گيري: سندرم مياستني مادرزادي، گرچه بيماري نادري است ولي به علت سير باليني و پاسخ به درمان متفاوت با مياستني گراو و ديگر ميوپاتي ها، بايد در موارد افتادگي پلك و استرابيسم هاي متغيير، در فهرست تشخيص افتراقي ها قرار گيرد

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ