بينا بهار 1385; 11(3 (پی در پی 44)):410-415.
 
 
آل طه مريم,پاكروان محمد
 
 
 

معرفي بيمار: مرد 38 ساله اي با شکايت از کاهش تتدريجي ديد چشم راست طي 6 ماه گذشته مراجعه نمود. وي سابقه ابتلا به لنفوماي سينوس هاي ماگزيلاري و اتمويي را در 2 سال قبل داشت که بعد از جراحي بر روي سينوس هاي مبتلا و نمونه برداري، تحت شيمي درماني و پرتودرماني قرار گرفته بود. هنگام مراجعه، چشم راست بيمار فاقد درک نور (NLP) و ديد چشم چپ 20.20 بود. APD (نقص آوران مردمکي) در چشم راست 4بود. به جز سر عصب بينايي چشم راست که آتروفي 4 داشت، معاينه بخش هاي ديگر هر دو چشم در حد طبيعي بود.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ