بينا تابستان 1385; 11(4 (پی در پی 45)):524-530.
 
 
بياباني ليلا*,صادقي طاري علي,حمزه دوست خليل,كسايي ابوالفضل
 
* تهران، ميدان قزوين، بيمارستان فارابي، مرکز تحقيقات چشم، دانشگاه علوم پزشکي تهران
 
 

هدف: تعيين اندازه هاي هنجار فاصله استخواني بين حدقه اي و برخي ديگر از ابعاد حدقه استخواني به وسيله سي تي اسکن در يک جمعيت بزرگ سال ايراني.
روش بررسي: اين مطالعه بر روي همه افراد بزرگ سال مراجعه کننده به بخش سي تي اسکن بيمارستان فارابي که طي اسفند 1380 تا شهريور 1383 جهت بررسي اختلالات غيرمرتبط با ناهنجارهاي جمجمه، صورت و حدقه مراجعه نموده بودند؛ انجام شد. افراد مبتلا به هر گونه اختلال و ناهنجاري در استخوان هاي حدقه و بافت نرم مرتبط با آن، از مطالعه حذف شدند. سي تي اسکن هاي انجام شده براساس يک برنامه واحد انجام شدند و مورد بررسي قرار گرفتند.
يافته ها: شرکت کنندگان شامل 266 مرد (66.5 درصد) و 134 زن (33.5 درصد) با ميانگين سني 16.7
±9/36 سال بودند. ميانگين اندازه فاصله استخواني بين حدقه اي در سطح لبه هاي خلفي زاينده رود فرونتال استخوان ماگزيلا، 2.3 سانتي متر (1.8 تا 3.5 سانتي متر) در مردان و 2.2 سانتي متر (2.0 تا 3.4 سانتي متر) و زنان 2.5 سانتي متر (بين 1.7 تا 3.2 سانتي متر) به دست آمد (P<0.01).
نتيجه گيري: مقادير هنجار فاصله استخواني بين حدقه اي و حدقه اي در بزرگسالان ايراني، احتمالا کوچک تر از مقادير مرجع مورد استفاده و استاندارد بين المللي است که بايد در تفسير در تشخيص گذاري سي تي اسکن هاي انجام شده در جمعيت ايراني، مورد توجه قرار گيرد.
 

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ