بينا زمستان 1385; 12(2 (پی در پی 47)):196-202.
 
 
برادران رفيعي عليرضا*,كريميان فريد,جوادي محمدعلي,محمدپور مهرداد,عين الهي بهرام,زارع جوشقاني محمد,جعفري نسب محمدرضا,ميردهقان سيدعلي
 
* تهران، پاسداران، بوستان نهم، بيمارستان لبافي نژاد، مرکز تحقيقات چشم
 
 

هدف: ارزيابي نتايج آناتوميک و پيامدهاي باليني جراحي اندوکراتوپلاستي به روش جداسازي دسمه (DSEK) در چشم هاي مبتلا به کراتوپاتي تاولي بعد از جراحي آب مرواريد.
روش پژوهش: بيست چشم از 20 بيمار (13 مرد و 7 زن) شامل 15 مورد مبتلا به کراتوپاتي تاولي سودوفاکيک و 5 مورد مبتلا به کراتوپاتي تاولي آفاکيک بررسي شدند. بيماران حداقل 6 ماه پيگيري شدند. لنتيکول دهنده در 12 مورد توسط ميکروکراتوم و در 8 مورد به روش دستي تهيه شد. در صورت وجود اسکار وسيع يا وسکولاريزيشن شديد قرنيه، بيماران از مطالعه خارج شدند. جراحي
DSEK با برداشتن اندوتليوم و دسمه گيرنده و جايگزين کردن آن با لنتيکول دهنده انجام شد.
يافته ها: ميانگين سن بيماران
64.6±6.7 سال بود. متوسط پيگيري بيماران بعد از عمل 7.3±2.1 ماه بود. در آخرين ويزيت پيگيري، 15 قرنيه شفاف بودند و در 5 مورد، جراحي با شکست همراه بود. ميانگين ديد اصلاح شده نهايي بيماران قبل از عمل 1.96±0.38 لوگمار بود که پس از عمل به 0.52±0.09 لوگمار افزايش يافت (P<0.0001). ميانگين کراتومتري توپوگرافيک بيماران قبل از عمل 46.0±2.9 ديوپتر و پس از عمل 44.4±1.7 ديوپتر بود (P=0.219). ميزان آستيگماتيسم قبل از عمل 2.5±1.7 ديوپتر بود که بعد از عمل 1.1±2.3 ديوپتر کاهش يافت (P=0.229). ميانگين ضريب منظمي سطح قرنيه (SRI) در توپوگرافي قبل از عمل 1.47±0.60 که بعد از عمل به 0.43±0.17 کاهش يافت (P=0.006) موردي از دفع اندوتليوم ديده نشد.
نتيجه گيري: جراحي
DSEK روش موثري در درمان مبتلايان به کراتوپاتي تاولي پس از جراحي آب مرواريد مي باشد و مي تواند جايگزين مناسبي براي پيوند نفوذي قرنيه در اين گروه از بيماران باشد.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ