پاسخ به:بانک مقالات بینایی

هدف: تعيين اثر تزريق داخل زجاجيه اي تريامسينولون استونايد در يووييت هاي مزمن مقاوم به درمان از نظر کاهش شدت التهاب، افزايش حدت بينايي و کاهش ضخامت ماکولا.
روش پژوهش: اين مجموعه موارد مداخله اي (interventional case series) بر روي 18 چشم از 10 بيمار مبتلا به يووييت انجام پذيرفت که به رغم تجويز استروييد پري اکولار با يا بدون استروييد سيستميک، فعاليت بيماريشان پس از 6 ماه فروکش نکرده بود. پس از اطمينان از غير عفوني بودن يووييت و انجام بررسي هاي آزمايشگاهي و مشاوره روماتولوژي، تزريق داخل زجاجيه اي 4 ميلي گرم تريامسينولون استونايد انجام شد. تغييرات شدت التهاب داخل چشمي براساس ميزان ياخته در اتاق قدامي، حدت بينايي بر اساس بهترين ديد اصلاح شده (BCVA) برحسب لوگمار و ضخامت ماکولا به وسيله (optical coherence tomography) OCT مورد ارزيابي قرار گرفتند. بيماران حداقل به مدت 6 ماه پيگيري شدند.
يافته ها: ميانگين BCVA قبل از تزريق 0.81±0.29 لوگمار بود که در هفته اول پس از تزريق به 0.35±0.33 لوگمار و در ماه اول بعد از تزريق به 0.17±0.07 افزايش يافت (P<0.001). پس از آن، ميانگين BCVA تا ماه ششم به تدريج کاهش يافت و به 0.46±0.3 لوگمار رسيد ولي تفاوت آن با ميزان قبل از تزريق، همچنان از نظر آماري معني دار بود (P<0.001). ميانگين فشار داخل چشمي (IOP) در ماه اول به حداکثر خود رسيد و به طور متوسط 7.36±0.48 ميلي متر جيوه نسبت به قبل از تزريق افزايش يافت ولي تنها در 2 چشم از يک بيمار به بيش از 22 ميلي متر جيوه رسيد که به خوبي با داروهاي موضعي کنترل شد. ميانگين ضخامت ماکولا قبل از تزريق 339.8±24.1µm بود که در ماه اول به حداقل خود (197.18±12.7µm) رسيد (P<0.001) و پس از آن تا ماه ششم به تدريج افزايش يافت و به 203.57±9.06µm رسيد ولي همچنان به طور معني داري از ميزان قبل از تزريق کمتر بود (P<0.001). ميانگين تعداد ياخته در اتاق قدامي نيز تا ماه اول کاهش چشم گيري داشت (از 2.6±1 به صفر، P<0.001). ولي پس از آن به تدريج افزايش يافت و به 1.77±0.8 رسيد که تفاوتي با وضعيت قبل از تزريق نداشت (P=0.093).
نتيجه گيري: تزريق تريامسينولون داخل زجاجيه اي در يووييت هاي مزمن مقاوم به درمان باعث افزايش حدت بينايي و کاهش ضخامت ماکولا مي شود که اين اثر تا 6 ماه باقي مي ماند. تنها عارضه مشاهده شده در اين مطالعه، افزايش گذرا در IOP بود که داروهاي موضعي به خوبي کنترل گرديد.

 نسخه قابل چاپ