| بينا پاييز 1386; 13(1 (پي در پي 50)):43-47. |
| |
|
| |
| حقي فواد*,فرهي فريدون,فقهي مصطفي,خاتمي نيا غلام رضا,حسيني الهاشمي ليلا,بهزادنژاد آذر |
| |
| * اهواز، بيمارستان امام خميني |
| |
|
هدف: تعيين تغييرات عمق اتاق قدامي طي 6 ماه پس از جراحي آب مرواريد به روش فيکوامولسيفيکيشن و کارگذاري لنز داخل چشمي (IOL) تاشونده.
روش پژوهش: طي يک مطالعه مقطعي - توصيفي، 85 چشم از 85 بيمار، يک و 6 ماه پس از جراحي فوق، از نظر عمق اتاق قدامي و اندازه کپسولورکسيس مورد ارزيابي قرار گرفتند.
يافته ها: بيماران شامل 44 مرد و 41 زن با ميانگين سني 58.9±13 سال (94-21 سال) بودند. ميانگين عمق اتاق قدامي در يک ماه بعد از عمل 4.48±0.54 ميلي متر و در 6 ماه بعد از عمل 4.39±0.64 ميلي متر بود (P=0.26). عمق اتاق قدامي در گروه کپسولورکسيس بزرگ تر، هم در يک ماه و هم در 6 ماه بعد از عمل، کم تر بود ولي تفاوت مشاهده شده معني دار نبود.
نتيجه گيري: کاهش عمق قدامي طي 6 ماه بعد از عمل فيکوامولسيفيکيشن و کارگذاري IOL تاشونده، از نظر آماري معني دار نيست. هم چنين، گرچه کپسولورکسيس بزرگ تر باعث کاهش بيش تر عمق اتاق قدامي مي شود ولي اين تفاوت نيز قابل توجه نمي باشد.
|
| |
| كليد واژه: |
| |
| |
|
نسخه قابل چاپ
|