پاسخ به:بانک مقالات بینایی

هدف: ارزيابي ميزان تاثير عمل جراحي آب مرواريد به روش فيکوامولسيفيکاسيون و قراردادن لنز داخل چشمي اتاق خلفي (PCIOL) بر روي فشار چشم (IOP)، ميزان مصرف داروهاي ضد گلوکوم و حدت بينايي در بيماران مبتلا به گلوکوم زاويه بسته مزمن (CACG) و آب مرواريد هم زمان.
روش پژوهش: بيماران واجد شرايط به طور متوالي وارد اين مطالعه شدند. همه بيماران تحت عمل جراحي آب مرواريد به روش فيکوامولسيفيکيشن و کارگذاري PCIOL به روش يکسان قرار گرفتند. بيماران حداقل به مدت 6 ماه پي گيري شدند. IOP، تعداد داروهاي مصرفي ضد گلوکوم و حدت بينايي قبل و پس از عمل اندازه گيري شدند.
يافته ها: مطالعه بر روي 23 بيمار شامل 14 مرد و 9 زن با ميانگين سني  سال (80-55 سال) انجام شد. ميانگين تعداد داروهاي مصرفي قبل از عمل 1.87±0.81 بود که 6 ماه پس از عمل به  کاهش يافت (P=0.001). قبل از عمل همه بيماران از داروهاي ضدگلوکوم استفاد مي کردند ولي در آخرين پي گيري، 11 بيمار (47.8 درصد) نيازي به داروي ضدگلوکوم نداشتند. متوسط IOP قبل و 6 ماه پس از عمل 16.78±3.64 و 14.08±2.29 ميلي متر جيوه بود (P=0.008). IOP همه بيماران در آخرين پي گيري، با يا بدون مصرف دارو، کم تر از 22 mmHg بود. ميانگين حدت بينايي بيماران قبل از عمل 1.01±0.32 لوگمار بود که پس از عمل به 0.37±0.43 لوگمار افزايش يافت (P=0.001).
نتيجه گيري: انجام عمل جراحي آب مرواريد به روش فيکوامولسيفيکيشن و کارگذاري PCIOL به تنهايي در مبتلايان به CACG و آب مرواريد هم زمان، مي تواند موجب کنترل بهتر IOP و کاهش ميزان داروهاي ضدگلوکومي مصرفي شود.

 نسخه قابل چاپ