پاسخ به:بانک مقالات بینایی

هدف: مقايسه نتايج کارگذاري لنز داخل چشمي (IOL) در فضاي کپسولي با کارگذاري هاپتيک لنز در فضاي شيار سيلياري و گيرانداختن (capture) اپتيک در کپسول خلفي در جراحي آب مرواريد کودکان.
روش پژوهش: هجده چشم از 9 کودک دچار آب مرواريد مادرزادي دوطرفه در محدوده سني 2.5-8 سال مورد مطالعه قرار گرفتند. چشم هاي هر بيمار به طور تصادفي در يکي از گروه ها قرار گرفت. در يک چشم (گروه کپسولي) پس از انجام کپسولورکسيس قدامي، آسپيريشن عدس، ويترورکسيس خلفي و ويترکتومي قدامي، IOL هيدروفوب آکريليک (Acrysof: MA60BM) داخل فضاي کپسولي کار گذاشته شد. در چشم ديگر (گروه شياري) با فاصله زماني 2 تا 4 ماه، عمل جراحي به همان روش انجام گرديد و IOL از همان نوع در فضاي سولکوس قرار داده و سپس اپتيک لنز در کپسول خلفي گير انداخته شد. بيماران دست کم به مدت 18 ماه پي گيري شدند. حدت بينايي، کدورت کپسول خلفي و ساير عوارض احتمالي در دو گروه بررسي شدند.
يافته ها: ميانگين سني بيماران 5.1±1.7 سال (2.5 تا 8 سال) و مدت پي گيري 25.6±5.2 ماه (18 تا 35 ماه) بود. ميانگين بهترين ديد اصلاح شده در دو گروه تفاوت آماري معني داري نداشت. در هيچ مورد از دو گروه، کدورت محور بينايي و جابه جايي قابل ملاحظه IOL مشاهده نشد. واکنش شديد اتاق قدامي و تشکيل فيبرين روي IOL در دو چشم از هر گروه ديده شد. چسبندگي عنبيه به کپسول قدامي (posterior synechia) در يک چشم از گروه کپسولي اتفاق افتاد.
نتيجه گيري: در جراحي آب مرواريد کودکان، انجام کپسولوتومي خلفي به همراه ويترکتومي قدامي و استفاده از لنزهاي آکريليک هيدروفوب، احتمال کدورت محور بينايي را به حداقل مي رساند. در مواردي که به دلايلي نتوان IOL را در فضاي کپسولي کار گذاشت؛ قرار دادن هاپتيک لنز در شيار سيلياري و گيرانداختن اپتيک آن در کپسول خلفي، روش جايگزين مناسبي است.

 نسخه قابل چاپ