بيابان 1383; 9(2):239-254.
 
 
قديري معصوم مجتبي,حبيبي كيومرث
 
 
 

به موازات تغييرات سريع زندگي شهري و افزايش فشار بر زيرساختها و خدمات شهري، سكونتگاههاي روستايي كشور همراه با كاهش جمعيت و مهاجرت ها دچار تغييرات اساسي در سازمان فضايي - مكاني خود شده اند. ماهيت علم جغرافيا به عنوان يك علم ميان رشته اي، بررسي رابطه انسان و محيط وتوزيع فضايي سكونتگاه هاي زيستي و روستايي و شهري لزوم به كارگيري تكنيك ها و مدلهاي برنامه ريزي ناحيه اي را جهت ساماندهي فضايي- مكان آن ضروري مي نمايد. اين مقاله به بررسي وضع موجود سكونتگاه هاي روستايي شهرستان پرداخته و با بررسي شاخصهاي جمعيتي و موقعيت مكاني 204 نقطه شهري و روستايي منطقه از طريق تكنيك هاي برنامه ريزي خطي، مركز ثقل جمعيتي، همبستگي پيرسن و ... مسيرهاي تازه اي براي خدمات رساني شبكه اي چون جاده، گاز، كانال آبرساني، برق، تلفن ... و مراكز خدمات روستايي و عشايري (قطب رشد) توسط سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) ارايه نموده است تا با انتخاب مسير و مراكز بهينه نقش بسزايي در رسيدن به الگوي مطلوب و متعادل سكونتگاه هاي روستايي و در نتيجه ساماندهي فضايي آن ايفا نمايد.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ