بيابان 1384; 10(2):339-348.
 
 
محمدي حسين مراد,مقتدري قاسم علي
 
 
 

در اين تحقيق از طريق يک معادله رگرسيوني به ارتباط بين عناصر اقليمي و عارضه خشکيدگي خوشه خرما در ايستگاههاي کهنوج، جيرفت، بم و بوشهر پرداخته شده است.
عناصر اقليمي مورد استفاده عبارتند از متوسط دماي حداکثر ماهانه، متوسط رطوبت نسبي، متوسط بارش ماهانه و متوسط دماي ماهانه. نتايج بدست آمده نشان مي دهد که بين تغييرات عناصر ياد شده در سالهاي آفت دار و بدون آفت و عارضه خشکيدگي خوشه خرما ارتباط وجود دارد، از بين عناصر ياد شده بيشترين تاثير را رطوبت نسبي داشته است، يعني به ازاي افزايش يک درصد رطوبت نسبي حدود %20 از شدت عارضه کاسته خواهد شد. به طور کلي کاهش رطوبت نسبي و افزايش دما از علل اصلي وقوع عارضه خشکيدگي خوشه خرماست.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ