پاسخ به:مقالات اپيدميولوژي

زمينه و اهداف: سوانح ترافيکي يکي از مهم ترين علل مرگ و مير در ايران است. سوء مصرف مواد نيز يکي از مشکلاتي ست که سلامت عمومي جامعه را به خطر مي اندازد. با توجه به اهميت مشکلات ناشي از حوادث ترافيکي و شيوع نسبتا بالاي سوء مصرف در رانندگان، بررسي تاثير اين عامل خطر بر بروز اين حوادث اهميت زيادي دارد. هدف اين پژوهش برآورد تاثير خطر رانندگي در وضعيت خماري بر بروز تصادفات رانندگي منجر به جرح مي باشد.
روش بررسي: اين مطالعه يک بررسي Case– Crossover  بر روي رانندگان حوادث ترافيکي منجر به جرح در کرمان مي باشد.
يافته ها: از بين 75 راننده که سابقه مصرف منظم مواد را اعلام نموده بودند، 15 نفر در زمان تصادف در وضعيت خماري قرار داشتند که خطر نسبي رخداد سانحه ترافيکي منجر به جرح در حالت خماري در مقايسه با حالت غير خماري 2.62 با 95% فاصله اطمينان 1.46– 4.68 برآورد گريد.
نتيجه گيري: بر اساس اين يافته ها مي توان نتيجه گرفت، احتمال رويداد سانحه ترافيکي منجر به جرح در افراد معتاد، در دوره زماني يک ساعت مانده به نوبت مصرف بعدي و يا گذشتن از نوبت مصرف قبلي 2.6 برابر ديگر زمان هاست.

 نسخه قابل چاپ