پاسخ به:مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: شواهد اخير گوياي اين مطلب هستند که مواجهه طولاني مدت با آلودگي هوا موجب پيشرفت و تشديد آترواسکلروز، افزايش خطر بيماري هاي قلبي- عروقي و مرگ مي شود. مواجهات کوتاه مدت ممکن است موجب ترمبوز و حوادث حاد ايسکميک گردد. از آن جا که اين يافته ها ناکامل و متناقضند مطالعات بيشتري مورد نياز است. اين مطالعه به منظور ارزيابي ارتباط ميان آلودگي هوا ( PM10و CO) و پذيرش اورژانسي در بيمارستان به علت سندرم حاد قلبي (ACS) به صورت يک مطالعه مورد- متقاطع انجام شد.
همچنين در اين مطالعه ويژگي هاي فردي به عنوان تعديل كننده اثر مورد بررسي قرار گرفت.
روش كار: دويست و پنجاه بيمار ساكن تهران كه با تشخيص سندرم حاد قلبي از 15 فروردين تا 20 خرداد 1386 بستري شده بودند تحت مطالعه قرار گرفتند. اطلاعات فردي از جمله جنسيت، سن، تاريخ بستري، تاريخ شروع علائم، بيماري هاي همراه (فشارخون، ديابت) و وضعيت سيگار كشيدن افراد در دسترس بود. داده هاي روزانه و ساعتي آلودگي هوا از شركت كنترل كيفيت هوا اخذ شد. در اين مطالعه فاكتورهاي هواشناسي، استرس، فعاليت فيزيكي و روز تعطيل هفته به عنوان متغير مخدوش كننده در مطالعه وارد شد.
نتايج: ارتباط مثبت معني داري بين سندرم حاد قلبي و ميانگين 24 ساعته مونوکسيد کربن (34/1-03/1 %95CI:، OR=1/18) به ازاي افزايش هر واحد مونوکسيد کربن يافته شد ولي ارتباط سندرم حاد قلبي و ميانگين 24 ساعته ذرات معلق کوچک تر از 10 ميکرون (01/1-99/0 %95CI:، OR=1/005) از لحاظ آماري معني دار نبود. ارتباط ميانگين 24 ساعته مونوکسيد کربن و سندرم حاد قلبي در سطوح جنس متفاوت بود و زنان حساس تر از مردان (26/2-25/1 %95CI:، OR=1/75) بودند ولي ارتباط سندرم حاد قلبي و ميانگين 24 ساعته ذرات معلق کوچک تر از 10 ميکرون در سطوح متغير هاي تعديل كننده اثر تغييري نكرد.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه افزايش ميانگين 24 ساعته CO باعث افزايش خطرACS  مي گردد كه اين خطر براي زنان بيشتر از مردان بود. در اين مطالعه هيچ ارتباطي ميان ACS و ميانگين 24 ساعته ذرات معلق کوچک تر از 10 ميکرون يافت نشد.

 نسخه قابل چاپ