پاسخ به:مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: اخيرا افزايش تعداد موارد ليشمانيوز پوستي در کرمان ديده شده است. اين مطالعه با هدف تعيين روند ابتلا به بيماري، شناسايي کانون هاي پرخطر بيماري در شهر کرمان و بررسي خصوصيات زيست - محيطي اين مناطق پرخطر اجرا شده است.
روش كار:در بخش کمي مطالعه، موارد سالهاي 84-1381 روي نقشه ديجيتالي شهري با مقياس 1.2000 مکان يابي شدند. تعميم نتايج به نقشه، در سطح محله هاي شهري و جمعيت پايه هر محله بر اساس جمعيت برآورد شده مرکز آمار انتخاب گرديد. در بخش کيفي، بر اساس ميزان بروز محاسبه شده، کانون هاي پرخطر اين بيماري شناسايي شد و سپس با مراجعه و مشاهده دقيق محله هاي پرخطر با استفاده از چک ليست عوامل احتمالي محيطي مرتبط، ويژگي هاي زيست محيطي اين مناطق ثبت گرديد.
يافته ها: کلا 771 مورد مبتلا مشاهده شد. کانون هاي اصلي در نيمه شرقي شهر بوده و تعداد (15.9%) 123 مورد تنها متعلق به شرقي ترين محله بودند. پرخطرترين محله هاي شهر با 54.9، 52.8 و 51.2 در 10000 نفر، سرآسياب فرسنگي، خيابان امام و سرباز بودند. بعضي كانون هاي فرعي مانند محله هاي شهاب، ابوذر و شاهزاده محمد (محله هاي مرکزي و جنوبي شهر) در حال كمرنگ شدن بوده و كانون هاي جديدي از بيماري در محله هاي شمالي و شمال شرقي در حال شكل گيري هستند (P<0.01).
نتيجه گيري: كانون هاي اصلي ليشمانيوز در قسمت شرقي و مرکزي شهر شامل محله هاي سرآسياب، امام و سرباز همچنان فعال بوده و كانون هاي جديدي در مناطق ديگر در حال شكل گيري است. عوامل خطر زيست محيطي مربوط به وجود زمين هاي باير، معابر خاکي و بافت قديمي شهري است.

 نسخه قابل چاپ