پاسخ به:مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: در صنعت ساخت و نصب سازه هاي فلزي به علت ماهيت و نوع کار، کارگران با عوامل خطر اختلالات اسکلتي - عضلاني مواجهه دارند. بر اين اساس، پيش بيني مي شود که ميزان شيوع علايم اختلالات اسکلتي – عضلاني در کارگران اين صنعت بالا باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان شيوع علايم اختلالات اسکلتي - عضلاني در ميان کارگران توليدي سازه هاي فلزي انجام شده است.
روش کار: در اين مطالعه مقطعي، حدود 50 درصد از کارگران واحدهاي توليدي (برابر با 156 نفر) شرکت کردند. داده هاي لازم با استفاده از پرسشنامه و روش خود - اظهاري گردآوري شدند. براي تحليل آماري از آزمون هاي آماري کاي دو و t-test استفاده شد.
نتايج: طي 12 ماه گذشته، 9/76 درصد از کارگران حداقل در يک ناحيه از دستگاه اسکلتي - عضلاني مبتلا به علايم اختلالات بوده اند. بيشترين ميزان شيوع علايم، مربوط به نواحي کمر و زانو به ترتيب برابر با 5/54 % و 9/42 % بود. نتايج نشان دادند که اپراتورهاي دستگاه ها و جوشکاران، بيشترين ميزان شيوع علايم را به خود اختصاص داده اند. آزمون هاي آماري، ارتباط معني داري را بين متغير هاي سن، قد، سابقه کار، ساعات کار در هفته، نوبت کاري و اعتياد به سيگار با شيوع علايم اختلالات نشان دادند (P<0.05).
نتيجه گيري: علايم اختلالات اسکلتي - عضلاني در ميان کارگران صنعت ساخت سازه هاي فلزي شايع است. به منظور کاهش ميزان شيوع در صنعت مورد مطالعه، توجه بيشتر به شرايط کاري اپراتورها و جوشکاران و ريسک فاکتورهاي مربوط به نواحي کمر و زانو ضروري است.

 نسخه قابل چاپ