| اپيدميولوژي ايران زمستان 1388; 5(4):8-13. |
| |
|
| |
| رمضاني عباسعلي*,راغبي سوري صغري,اميرخيزي فرشاد |
| |
| * خيابان شهيد باقري، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي و درماني زابل |
| |
|
مقدمه و اهداف: شيوع بالاي سوء تغذيه و ارتباط آن با ميزان ميرايي و نقصان رشد جسماني کودکان از مهم ترين مشکلات بهداشتي در کشورهاي در حال توسعه است. اين مطالعه با هدف ارزيابي وضع تغذيه اي و عوامل مرتبط با آن در کودکان 24-0 ماهه استان خراسان جنوبي انجام پذيرفت.
روش کار: در اين مطالعه مقطعي 700 کودک 24-0 ماهه استان خراسان جنوبي به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شدند. گردآوري داده ها از طريق پرسشنامه و مصاحبه حضوري با مادران و اندازه گيري قد و وزن کودکان انجام شد. سپس وزن و قد کودکان با جداول استاندارد مرکز ملي آمارهاي بهداشتي آمريکا (NCHS) به عنوان جامعه مرجع، مقايسه شدند. وضع تغذيه کودکان توسط سه شاخص کم وزني، کوتاه قدي و لاغري مورد ارزيابي و عوامل مرتبط با آنها مورد بررسي قرار گرفت.
نتايج: ميانگين و انحراف معيار سن کودکان مورد بررسي 81/7 ± 14/11 ماه بود. بر اساس طبقه بندي Z و منفي 2 انحراف معيار از جامعه بازبرد، 6/10، 3/5 و 6/11 درصد از کودکان به ترتيب از نظر وزن براي سن (کم وزني)، قد براي سن (کوتاه قدي) و وزن براي قد (لاغري) به سوء تغذيه مبتلا بودند. وابستگي آماري معني دار بين شاخص هاي ارزيابي وضعيت تغذيه اي با سن کودک و وضعيت تغذيه کودک با شير مادر مشاهده شد (p=0.001).
نتيجه گيري: با توجه به شيوع سوء تغذيه در کودکان مورد بررسي، اقداماتي نظير تداوم تغذيه با شير مادر تا دو سالگي جهت بهبود وضع تغذيه و کاهش سوء تغذيه توصيه مي شود.
|
| |
| كليد واژه: وضع تغذيه اي، کودکان، سوء تغذيه، خراسان جنوبي |
| |
| |
|
نسخه قابل چاپ
|