اپيدميولوژي ايران زمستان 1388; 5(4):1-7.
 
 
محمدپوراصل اصغر,فخاري علي,رستمي فاطمه,شمسي پور منصور
 
 
 

مقدمه و اهداف: مصرف سيگار يکي از مشکلات اساسي بهداشت عمومي است که بخصوص جمعيت نوجوان را درگير مي کند. هدف از مطالعه حاضر تعيين پيش بيني کننده هاي فردي - محيطي گذر از مراحل مصرف سيگار است. سه مرحله براي مصرف سيگار بصورت غيرسيگاري، سيگار آزموده و سيگاري معمول در نظر گرفته شده است.
روش کار: 1785 دانش آموز، با فاصله زماني 12 ماه دو بار مورد بررسي قرار گرفتند. در شروع مطالعه دانش آموزان پرسشنامه اي را در رابطه با رفتار مصرف سيگار و اندازه گيري متغيرهاي پيشگوکننده تکميل کردند. بعد از 12 ماه دوباره همان دانش آموزان پرسشنامه ديگري در رابطه با رفتار مصرف سيگار تکميل کردند. داده ها با استفاده از رگرسيون لجستيک تجزيه و تحليل گرديد.
نتايج: در طول 12 ماه 3/14% از دانش آموزان غيرسيگاري به مرحله سيگار آزموده و 5/16% از دانش آموزان سيگار آزموده به مرحله سيگاري معمول انتقال يافتند. براي گذر از مرحله غيرسيگاري به سيگارآزموده، داشتن تجربه مصرف الکل، شرکت در گروه هاي سيگاري و داشتن دوست نزديک سيگاري نقش دارند. همچنين پيش بيني کننده هاي گذر از مرحله سيگار آزموده به سيگاري معمول، داشتن تجربه مصرف الکل و داشتن دوست نزديک سيگاري هستند.
نتيجه گيري: پيشگيري از مصرف سيگار بايد در دوره دبيرستان و قبل از آن شروع شود.
 
كليد واژه: مصرف سيگار، دانش آموز، عوامل محيطي، تبريز
 
 

 نسخه قابل چاپ