پاسخ به:مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: عليرغم افزايش خطر چاقي و بيماري هاي قلبي در افراد با ضايعه نخاعي، ارزيابي کامل از دريافت غذايي که اثرات متغيرهاي وابسته به ضايعه را در اين بيماران بررسي کند تاکنون صورت نگرفته است. هدف از اين مطالعه، ارزيابي دريافت غذايي بيماران با ضايعه نخاعي بر اساس جنس، متغيرهاي وابسته به ضايعه و چاقي است.
روش کار: در اين مطالعه مقطعي، 162 بيمار با ضايعه نخاعي و ميانگين سني 0.69±34.17 سال شرکت نمودند. دريافت غذايي بيماران توسط پرسشنامه بسامد خوراک نيمه کمي بررسي شد. تفاوت دريافت رژيمي و متغيرهاي آنتروپومتريک بر اساس ويژگي هاي ضايعه با آزمون t مستقل ارزيابي شد.
نتايج: مردان در مقايسه با زنان دريافت کالري و کربوهيدرات بيشتري داشتند (P<0.001). افراد با ضايعه غيرکامل MUFA  بيشتر مصرف مي کردند (P=0.03). بيماران مسن تر دريافت انرژي تام، چربي اشباع، MUFA، کلسترول (P<0.01) و (P<0.05) کمتري داشتند. بيماران با مدت ابتلا بيشتر، انرژي تام، کربوهيدرات (P<0.01)، چربي تام و MUFA  (P<0.05) کمتري مصرف مي کردند. بر اساس تقسيم بندي جديد، 60.5% بيماران اين مطالعه مبتلا به اضافه وزن و يا چاقي بودند. 33.1% از مردان و 48.4% از زنان داراي چاقي مرکزي بودند. بيماران پاراپلژيک BMI بيشتري از بيماران تتراپلژيک داشتند (P=0.009).
نتيجه گيري: تعادل دريافت درشت مغذي ها به سمت مصرف بيشتر چربي اشباع و دريافت کمتر کربوهيدرات پيچيده و پروتئين تغيير يافته است. در بيماران مسن تر و با ضايعه طولاني مدت تمايل به داشتن رژيم سالم بيشتر است.

 نسخه قابل چاپ