این عمر به ابر نوبهاران ماند
این دیده به سیل کوهساران ماند

ای دوست چنان بزی که وقت مردن
انگشت گزیدنی بیاران ماند

چنان با دیگران برخورد داشته باش که پس از مرگ تو همه غمگین باشند