تا تولدی دوباره راهی نیست:

 

گاه تنها به فاصله یک آه بین دو سکوت.

 

گاه به اندازه گره خوردن دو نگاه، به هم.

 

یا که به تقدیر دراز کشیدن دو واژه، در کنار هم.

 

یا شاید تنها به اندازه یک خیال کودکانه،

                                                          لا به لای دفتر نقاشی.