مي پذيرم آنچه را که از  عمق وجودم جاری ميشود...

مي پذيرم آن دردی که به هيچ وجه قابل تغيیر نيست...

مي پذيرم و خودم را با آن درد موازی ميکنم...

و با چنان قه قه اي ميخندم که خود درد باور بشر شود...

تا مرا محکوم نکنند...

پس من با هزارن هزار گناه...

 

بی گناه مطلقم...