راستش یه دوست عزیزی داشتم.اسمش حسین بود.حسین سیفی.دوست داشتنی ترین دوستی که تا حالا داشتم.سال پیش تو ماه مبارک رمضان فوت کرد.با هم هم کلاسی بودیم و دوره ی دبیرستانو به هم گذرونیدم.داشت واسه کنکور آماده میشد که بدلیل سرطان از بینومون رفت.بد نیست یه طلب آمرزش براس بکنید.ولی میدونم که جاش ته بهشته.همش فکر میکنم بهش بدهکارم :((((((

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~`

خدا رحمتش کنه   نه  داداش از این فکرا نکنید حتی خود حسین اقا هم دوست نداره شما غصه بخورید  براش یه فاتحه میخونیم تا روحشون شاد بشه