شعر "بهانه": تقدیم به پاتوقی های راسخون

ای عشق همه بهانه از توست 
 من خامشم این ترانه از توست

آن بانــــــگ بلند صبحگاهی 
 وین زمزمه ی شبانه از توست

من اندوه خــــــویش را ندانم 
 این گریه ی بی بهانه از توست

ای آتش جان پاکبــــــازان 
 در خرمن من زبانه از توست

افسون شده ی تو را زبان نیست 
 ور هست همه فسانه از توست

 کشتی مرا چـــــــه بیم دریا ؟
 طوفان ز تو و کرانه از توست

گر باده دهی و گرنه ، غم نیست 
 مست از تو ، شرابخانه از توست

می را چه اثر به پیش چشمت ؟
 کاین مستی شادمانه از توست

پیش تو چه توسنی کند عقل ؟
رام است که تازیانه از توست

 من می گذرم خموش و گمنام 
 آوازه ی جاودانه از توست

چون سایه مرا ز خاک برگیر 
 کاینجا سر و آستانه از توست