یک پژوهشگر قرآن:
روح دعا و مناجات به روحيه افراد بستگی دارد

کانون علوم انسانی: انسان گنهكار به نوعی با خدای خويش سخن می‌گويد، انسان عاشق و دلسوخته به نوع ديگر، اوليا و اوصيا به زبانی و پيامبران به زبانی ديگر به‌طور كلی روح دعا و مناجات به روحيه افراد مختلف بستگی دارد.

شهين قهرمان‌ايزدی، کارشناس ارشد علوم قرآنی در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه كانون‌های تخصصی قرآنی، گفت: مفهوم دعا، نقل و تشريح آيات قرآن است و دعا بنا بر ادعيه شيعه، ترسيم‌گر چهره دقيق دين، راه و رسم حكومت و زندگی بر اساس تعاليم صحيح اسلام است. دعا در تحريك و ترغيب انسان‌ها نقش به‌سزایی دارد و عاملی جهت مقاومت، پيروزی در نبردهای مختلف و جذب مقامات معنوی در راه تربيت اخلاق است.

وی در فلسفه دعا افزود: تلاش و توكّل و در نهايت درخواست كمك از خداوند متعال بهترين هديه‌ای است كه می‌توان از طریق دعا و امید به خدا داشت.

ایزدی متدکر شد: واژه دعا و مشتقاتش 209 مرتبه در قرآن به كار رفته است و دعا، انواع مختلف دارد و موجودات هركس بر حسب استعداد و نزديكی با خدای خويش به مناجات و دعا می‌پردازند.

این پژوهشگر قرآن افزود: انسان گنهكار به نوعی با خدای خويش سخن می‌گويد، انسان عاشق و دلسوخته به نوع ديگر، اوليا و اوصيا به زبانی و پيامبران به زبانی ديگر به‌طور كلّی روح دعا و مناجات به روحيه افراد مختلف بستگی دارد.

وی در پایان گفت: دعاهای قرآنی به شش دسته تقسيم می شوند: دعا جهت هدايت و توفيق، دعا در توبه و استغفار، دعا برای خير دنيا و آخرت و وسعت رزق، دعا برای پدر و مادر و برادران و مؤمنان، دعا برای فرزندان و همسران، دعا برای پايداری و رهايی از شياطين جن و انس و خلاصی از عذاب دنيا و آخرت که آداب آن در كتاب احياء‌العلوم غزالی و شرايط استجابت دعا آمده است.