مطالعات زنان بهار 1385; 4(1):123-133.
 
 
رهنورد زهرا*
 
* گروه مطالعات عالي هنر، دانشگاه تهران
 
 

نگاهي به تاريخ روي دادهاي اجتماعي، سياسي، و فرهنگي ايران نشان مي دهد که رخ دادهاي بزرگ اجتماعي تاثيري مثبت يا منفي بر نقش هاي زنان دارد و نقش هاي ناپويا را به جنبش درآورده و زنان بيش ترين تاثير مثبت را از روي دادهاي يادشده پذيرفته اند. در ايران چندين پديده بر پويايي نقش زنان تاثير داشته است: دگرگوني هايي هم چون نوگرايي (مدرنيزاسيون) با سويه هاي خوش آيند و ناخوش آيند آن از دو سده پيش تا کنون و آغاز داد و ستدهاي دانش گوناگون سياسي، اجتماعي، خانواده گي، و پرورشي، دگرگوني ها انديشه گي و اجتماعي و فرهنگي پديد آمده در انقلاب اسلامي ايران، دوره هويت يابي، و ويژگي هاي نوين جهاني شدن، هر يک به گونه اي در دگرگون شدن نقش زن دست داشته است. در قلمروي هنر، مي توان پايه گذاري مدرسه ها و دانشکده هاي هنري را نيز به آن افزود. در اين راه زنان هنرمند برجسته اي به آفرينش هنري پرداختند که در اين نوشتار، آثار آنان دسته بندي و بررسي شده است.
 
كليد واژه: زن، هنر تجسمي، انقلاب اسلامي ايران، هويت، آزادي درون بودي
 
 

 نسخه قابل چاپ