مطالعات زنان زمستان 1386; 5(3):95-108.
 
 
مرادي اعظم,كجباف محمدباقر,قمراني امير
 
 
 

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه نگرش هاي صميمانه و سلامت رواني در معلولان جسمي است. نمونه مورد پژوهش را 100 نفر از اعضاي زن مجرد جامعه معلولان شهر اصفهان تشکيل مي دهند، که به صورت تصادفي انتخاب شده اند و ابزار پژوهش نيز شامل مقياس اندازه گيري نگرش هاي صميمانه و پرسش نامه سلامت عمومي است. نتايج حاصل از هم بستگي پيرسون نشان مي دهد که بين نگرش هاي صميمانه و سلامت رواني معلولان جسمي زن، رابطه اي مثبت و معنادار، و بين نگرش هاي صميمانه و ناسازگاري اجتماعي و هم چنين بين نگرش هاي صميمانه و افسردگي در معلولان جسمي زن، رابطه اي منفي و معنادار وجود دارد. رابطه نگرش هاي صميمانه و اضطراب آزمودني ها معنادار نيست.

 
كليد واژه: نگرش هاي صميمانه، سلامت رواني، زنان ناتوان جسمي
 
 

 نسخه قابل چاپ