مطالعات زنان زمستان 1388; 7(3 (پياپي21)):7-29.
 
 
دموري داريوش,نجاتي آجي بيشه مهران*,منفرد شميم
 
* دانشگاه يواس ام، مالزي
 
 

دست يابي به توسعه پايدار در جهت تعالي انسان ها، کاهش نابرابري، و ايجاد عدالت اجتماعي، بدون در نظر گرفتن زنان و نقش چندگانه آنان در اجتماع، امکان پذيرنيست. امروز زنان، با در دست گرفتن بيش از نيمي از ظرفيت دانشگاه ها،متقاضياني مهارت ديده و داراي تحصيلات دانشگاهي اند، که از اين نظر بر مردان برتري يافته اند، هرچند که دربازار کار ايران سهمي ناچيز دارند.
با توجه به محدود بودن دامنه سرمايه گذاري از سوي دولت، خوداشتغالي و افزايش کارآفريني، به عنوان يکي از مهم ترين راه هاي حل مشکل بي کاري، مورد توجه قرار گرفته استو به دليل آن که شناسايي انگيزه هاي کارآفريني، به مسوولان در مورد سياست گذاري هاي حمايتي لازم از کارآفرينان کمک مي کند، اين نوشتار بر آن است با روي کردي فازي و با استفاده از روش
TOPSIS، به شناسايي، ارزيابي، و رتبه بندي اين انگيزه ها در ميان دختران دانشجوي گروه اقتصاد و حساب داري دانشگاه يزد بپردازد.
نتايج پژوهش بيان گر آن است اصلي ترين انگيزه کارآفريني دختران دانشجو، فراهم سازي شرايط براي زندگي بهتر، و پس از آن مفيدبودن براي جامعه، دست يابي به استقلال، و شناخت و بروز استعداد ها و توانايي هاي شخصي است
.

 
كليد واژه: کارآفريني، انگيزه هاي کارآفريني، دختران دانش جو، منطق فازي، TOPSIS
 
 

 نسخه قابل چاپ