|
پژوهش پيش رو، با هدف بررسي پيوند ميان الگوهاي ارتباطي و خوش نودي زناشويي، به منظور سلامت خانواده صورت گرفته است.
نمونه پژوهش 200 نفر (150زن و 50 مرد) از افراد همسردار و شاغل شهر تهران اند، که به شيوه تصادفي ساده گزيده شدند. روش پژوهش از نوع توصيفي (هم بستگي)، و ابزار آن پرسش نامه است: «پرسش نامه الگوهاي ارتباطي(CPQ) » که داراي سه خرده مقياس ارتباط (سازنده متقابل، اجتناب متقابل، و توقع/ کناره گيري) و پايايي ميان 80 درصد تا 82 درصد است، و «پرسش نامه زناشويي مادزلي(MMQ) » که 20 پرسش در جنبه هاي گوناگون (جنسي، غيرجنسي، و زندگي کلي) دارد. اعتبار پرسش نامه، به وسيله آلفاي کرون باخ، براي زنان و مردان، به ترتيب، 0.87 و 0.86 به دست آمده است و آزمون هاي آماري هم بستگي پيرسون، آزمون tگروه هاي مستقل، و رگرسيون چندمتغيره بود.
نتايج به دست آمده، با توجه به حجم نمونه، نشان دهنده هم بستگي مثبت و معنادار ميان الگو هاي ارتباطي سازنده و خوش نودي از پيوند زناشويي درزنان بود، يعني هرچه پيوند سازنده و بدون سرزنش/ اجتناب باشد، همسران، به ويژه زنان، از خوش نودي بالاتري برخوردار خواهند بود.
|