|
توانمند سازي زنان از اهداف توسعه انساني است که مي تواند زنان را در برابر آزار جنسي در محيط کار مقاوم سازد و پيامدهاي منفي آن را به حداقل برساند.
پژوهش حاضر، به مطالعه نحوه مقابله زنان با آزار جنسي و شيوه هاي توانمندسازي آنان مي پردازد. داده هاي اين تحقيق به کمک روش کيفي و با مصاحبه هاي عميق با 82 زن شاغل در شهر تهران بدست آمده است. پاسخ گويان در سنين 21 تا 37 سال قرار دارند و 62 نفر از آنان آزار جنسي را تجربه نموده اند.
بيش تر زنان براي مقابله با آزار جنسي از سکوت، مدارا و ترک محيط استفاده مي نمايد که در بيش تر موارد به توقف آزار جنسي منتهي نمي شود و مشکلات بيش تري را نيز ايجاد مي نمايد.
تقويت اعتماد به نفس، برنامه آموزشي براي زنان شاغل، حضور مديران حمايت گر، از ميان بردن ديدگاه هاي مردسالاري، تقويت هم بستگي ميان زنان، ايجاد تشکل هاي حمايتي و فعاليت رسانه ها مي تواند زنان را در برابر آزار جنسي توانمند سازد. در اين پژوهش به هيچ وجه قصد تعميم يافته ها به جامعه آماري وجود ندارند و هدف، روشن نمودن ابعاد اين مساله مي باشد.
|