زن در توسعه و سياست (پژوهش زنان) تابستان1381; 1(4):53-66.
 
 
زاهدي شمس السادات*
 
* دانشكده مديريت دانشگاه علامه طباطبايي
 
 

نظريه پردازان حوزه «جامعه شناسي شغل» در دهه هاي اخير نسبت به موضوع جنسيت و فرآيند انتخاب شغل، توجه بيشتري كرده اند و اذعان دارند كه فرآيند انتخاب شغل و ارتقاي شغلي به ويژه براي زنان تحصيلكرده ويژگي هاي متفاوت از مردان دارد.
بررسي موقعيت زنان دانشگاهي كشور درسه دادنشگاه تهران، شهيد بهشتي و علامه طباطبايي در سال 1370 نشان داد كه جنسيت، عاملي تعيين كننده در گزينش هااست و زنان در سطوح مديريتي دانشگاه ها حضور ندارند. تكرار همان پژوهش و پرسش ها در فاصله ده سال (138?) با هدف شناخت تغييرات پيش آمده حاكي از آن است كه گرچه زنان، دانش و تجربه بيشتري را طي اين ده سال كسب كرده اند و مشاركت آنان در رده هاي مديريت هاي پايين و ميانه دانشگاه افزايش يافته است ولي در رده هاي عالي مديريتي تغيير محسوسي رخ نداده است و همچنان كميته ها و شوراهاي تصميم گيري دانشگاه ها به طور كامل در اختيار مردان است.
مهمترين دلايل چنين وضعيتي، فرهنگ، گرايش مردسالارانه و بي اعتمادي به توانايي هاي زنان در دانشگاه ها عنوان شده است.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ