فرهنگ (ويژه تاريخ) زمستان 1384; 18(4 (مسلسل 56)):75-108.
 
 
فراهاني منفرد مهدي*
 
* دانشگاه الزهرا
 
 

در اين مقاله، تكاپوهاي سياسي اسماعيليان الموت در فاصله سال هاي 618 تا 653 بررسي شده است. در اين دوران، با هجوم مغولان و فروپاشي حكومت خوارزمشاهي، ايران دچار خلاي قدرت سياسي شد. پرسش اصلي اين مقاله اين است كه در اين شرايط سياسي جديد، اسماعيليان الموت چگونه عمل كردند و از چه ابزاري براي افزايش نفوذ و گسترش قلمروي خود سود بردند. پاسخ اين است كه اسماعيليان با استفاده توامان از دو ابزار ديپلماسي و تكاپوهاي نظامي كوشيدند از شرايط جديد بهره برداري كنند، بر نفوذ خود بيفزايند و قلمروي خود را گسترش دهند. براي دستيابي به اين نتيجه، ضمن اشاره اي به شخصيت و دوران حكومت علاالدين محمد سوم، روابط سياسي اسماعيليان نزاري با خوارزمشاهيان، خلافت عباسي و مغولان توضيح داده شده است.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ