فرهنگ (ويژه تاريخ) زمستان 1387; 21(4 (مسلسل 68)):155-181.
 
 
كجباف علي اكبر,تشكري بافقي علي اكبر
 
 
 

هر چند تا روزگار صفوي، اطلاعاتي از شرايط اجتماعي و نحوه معيشت زرتشتيان يزد در دست نيست، اما اسناد موجود مبين حضور ايشان در منطقه و مهاجرت زرتشتيان نواحي شمالي و شمال شرقي ايران به آن طي هجوم تيمور مي باشند.
با ترقي يزد به مهم ترين مركز زرتشيان ايران عصر صفوي، نه تنها بابي در گسترش روابط پارسيان هند با ايشان گشوده شد، بلکه مسايل و مصايب آنها نمودي از شرايط اجتماعي اين اقليت در ايران شد.
بر اين مبنا، در اين پژوهش سعي شده است تا با رويكردي دو سويه درباره مسايل و مصايب اين اقليت در يزد از تاسيس سلسله صفوي تا پايان پادشاهي عباس اول بحث شود:
از يك سو، نگاه فقهاي شيعي و نحوه عملكرد شاهان صفوي در قبال اقليت ها؛ و از ديگر سو، نفرات جمعيتي، مناطق سكونت ايشان، روابط با پارسيان هند و مسايل و مشكلات آنها در اين دوران.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ