علوم انساني الزهرا تابستان و پاييز 1382; 13(46-47):1-28.
 
 
آقاجري سيدهاشم,بهرامي روح اله
 
 
 

قيام عبدالله بن معاويه از جمله جنبش هاي سياسي- اجتماعي پايان عصر اموي است كه همزمان با تكاپوي آشكار عباسيان در سال هاي (27-126) عليه سلطه سياسي نظام خلافت اموي آغاز شد. اين جنبش از ابعاد مختلف سياسي، اجتماعي و اقتصادي حائز اهميت است چرا كه جدّي ترين رقيب سياسي و ايدئولوژيك عباسيان محسوب مي شد. و بر محور شعار سياسي "الرضا من آل محمّد(ص)" و بر مبناي ادعاي سياسي انتقال امامت از ابوهاشم و جريان كيسانيه - هواداران امامت شاخه حنفيان اولاد علي (ع)ـ استوار بود و نحله سياسي- اعتقادي جناحيه يا طياريه كه به امامت عبدالله بن معاويه بن عبدالله بن جعفر بن ابي طالب معتقد بودند از آن نشأت گرفت. مقاله حاضر در دو بخش تاريخي و ايدئولوژيك روند ظهور و افول جنبش مذكور را با ديدگاهي تحليلي و انتقادي مورد بررسي قرار مي‌دهد.

 
 
كليد واژه: جنبش هاي شيعي، غلات، كيسانيه، جناحيه، ابوهاشم، عبدالله بن معاويه.
 
 

 نسخه قابل چاپ