تاريخ نامه ايران بعد از اسلام (نشريه دانشكده ادبيات و علوم انساني دانشگاه تبريز) بهار و تابستان 1390; 1(2):127-146.
 
 
فلاح توتكار حجت*,محمدي رضا
 
* گروه تاريخ، دانشگاه بين المللي امام خميني قزوين
 
 

سطح کيفي روزنامه هاي انتشار يافته در آذربايجان در دوره رضاشاه نسبت به دوره ماقبل تغيير اساسي داشت. صفحات نشريات آن عهد به تمجيد از رضاشاه، انواع آگهي ها، اخبار و گزارش هاي داخلي ايران و آذربايجان اختصاص مي يافت. نسبت به اوضاع مملکت و مقامات بلندپايه نظام پهلوي انتقادي صورت نمي گرفت. عمر روزنامه ها کوتاه و فاقد مقالات سياسي و اجتماعي درباره حقوق مردم و آزادي و ... بود. اما روزنامه هايي که در طول سال هاي 1324-1320 ش. منتشر مي شد آزادانه به انتقاد از وضعيت نابسامان ايران و آذربايجان در دوره رضاشاه و فرزندش مي پرداختند. افزايش کمي و کيفي چاپ مطالب ترکي در نشريات نشان از رهايي آنها از خفقان و جو پليسي جامعه بود. مهم ترين دليل وضعيت دوره اول (1320-1304 ش) قدرت مطلقه سياسي، خفقان حاکم و عدم آزادي بيان بود اما در دوره دوم (1324-1320 ش) فضاي باز سياسي باعث تشديد فعاليت احزاب و نيروهاي متمايل به شوروي شد و در نتيجه انتشار روزنامه هايي همسو با آن جريانات را رقم زد.
 
كليد واژه: آذربايجان، روزنامه، رضاشاه، شوروي، محمدرضا شاه
 
 

 نسخه قابل چاپ