پژوهش هاي تاريخي (مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني اصفهان) تابستان 1389; 46 (دوره جديد)(2 (پياپي 6)):45-62.
 
 
ولوي علي محمد,نجفيان رضوي ليلا
 
 
 

چالش ميان علويان و عباسيان در تحولات قرن دوم هجري موضوع شناخته شده اي است، اما يکي از مهمترين نمادهاي اين چالش در جريان مقابله منصور و محمد بن عبداله، يعني ابعاد مختلف دستگيري حسنيان در زندان هاشميه، نيازمند بررسي هاي دقيقتري است. اين مقاله بر آن است تا با رويکردي توصيفي - تحليلي و با واکاوي روايات، ابتدا به چرايي زنداني شدن حسنيان پرداخته، سپس با توجه به اختلافي که در تعداد و مصاديق حسنيان محبوس شده وجود دارد، با بازکاوي اين موضوع، گزارشي دقيقتر از حسنيان زنداني شده ارايه دهد.
نتايج اين بررسي نشان مي دهد که نااميدي منصور از دستيابي به محمد و ابراهيم، فرزندان عبداله محض و نوميدي از بيعت اين دو تن، خليفه عباسي را وادار به نوعي گروگان گيري کرد تا ضمن وارد ساختن فشار رواني اقدامي هيجاني و بي برنامه را بر آنان تحميل کند. اين اقدام همچنين حذف حاميان اصلي حرکت محمد را به دنبال داشت، به طوري که نه تن از زندانيان در دوران حبس جان باختند
.

 
كليد واژه: سادات حسني، منصور عباسي، عبداله محض، محمد بن عبداله، زندان هاشميه، جنبش هاي شيعي
 
 

 نسخه قابل چاپ