مطالعات راهبردي پاييز 1388; 12(3 (مسلسل 45)):135-163.
 
 
پورسعيد فرزاد*
 
* دانشگاه علامه طباطبايي / گروه مطالعات ايران / پژوهشکده مطالعات راهبردي
 
 

گفتمان نرم، در دهه پاياني قرن بيستم رواج يافت و افق نويني در فهم و تبيين مسايل راهبردي، به ويژه در مطالعات بين الملل گشود. مفهوم امنيت نرم از دل اين گفتمان برخاسته و در معنا اشاره به امنيتي است که از بازيگران در برابر صدمات و خطرات به گونه اي ملايم و ناملموس حراست مي کند. مقاله حاضر در اين چارچوب، به عملياتي نمودن مفهوم امنيت نرم در جامعه ايراني مي پردازد و به دنبال راهبردي است که بتواند در چارچوب جمهوري اسلامي، جامعه و دولت را از تهديدات يکديگر به گونه اي نرم در امان بدارد. نويسنده، براي اين منظور، معتقد است آنچه مي تواند اين مهم را ممکن کند و در حفظ جمهوري اسلامي در سطح امنيت داخلي، امنيت نرم را بر امنيت سخت و در واقع، نرم افزارگرايي را بر سخت افزارگرايي اولويت بخشد، بازتوليد گفتماني ايده جمهوري اسلامي در مواجهه با چالش ها و بحران هاي محيطي در عرصه هاي مجازي، گفتماني و گستره عمل اجتماعي است.
 
كليد واژه: امنيت نرم، مشروعيت، هژموني، اجبار، جامعه جنبشي، روابط گفتماني
 
 

 نسخه قابل چاپ