فصلنامه سياست- مجله دانشكده حقوق و علوم سياسي تابستان 1387; 38(2):299-321.
 
 
يوسفي ماشااله*
 
* گروه علوم سياسي، دانشكده حقوق و علوم سياسي، دانشگاه تهران
 
 

در بازخوانش آموزه ها و باورهاي ديني زرتشت پيامبر، امكان بازنمايي گونه اي گفتار نظم اخلاقي در ساحت شهرياري فراهم مي آيد كه، سرآيند پديداري آن را مي توان در نگره يزدان شناختي و حکمت اخلاقي اين نخستين حکيم متاله ايراني باز جست. چه اينكه در آموزش هاي اللهيات زرتشت، چارچوبي بايست سويه براي به سامان آوردن نسبي دال هاي سياسي و اجتماعي بر پايه تاليف نسبت هاي انضباطي متافيزيک آمريت سياسي چهره مي نمايد، كه نقطه عزيمت آن را مي توان در الگوي باز تعريف او از شايست ها و ناشايست هاي منشور سياست شهرياري بر مدار سر نمون مينوي - مثالي نظام آفرينش اهورايي و مدلول هاي حقيقت سان آن در صورت بندي رخساره تاريخي فرمانروايي گيتيانه شاه آرماني ايراني ديد. در نوشتار پيش رو، كوشش شده تا با كاربست کوتاه روايتي تحليلي، چارچوب و مفردات اين گرته برداري استعاري بر پايه مفروض ها، مفاهيم و گزاره هاي ديني مزديسنايي (انگاره – مفاهيمي چون «اشه»، «فره»، «دينداري»، «دادگري»، «خويشكاري»، «پيكار خير و شر»، ...) مورد بررسي و بازخوانشي تحليلي قرارگيرد.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ