پاسخ به:مقالات علوم سیاسی
جمعه 15 اردیبهشت 1391 12:49 PM| فصلنامه سياست- مجله دانشكده حقوق و علوم سياسي زمستان 1388; 39(4):323-346. |
| نظري علي اشرف* |
| * گروه علوم سياسي، دانشگاه يزد |
|
انقلاب مشروطيت نقطه عطف رويارويي هويتي ايرانيان با مدرنيته است که از آن به عنوان انقلابي برگرفته از مفاهيم مدرن در تمايز با سپهر انديشه و هويت سنتي ياد مي شود. مشروطيت، سرفصلي جديد از تاريخ ايران است که تحولات آن بر تاريخ سياسي ايران در قرن بيستم سايه افکنده است و بر فرهنگ، اقتصاد و سياست کشور ما تاثيري غيرقابل انکار نهاده است. يکي از گفتمان هاي هويتي مندرج در گفتمان مشروطه، گفتمان تجددگرايي است که درک آن مي تواند به فهم زواياي نامکشوف هويت ايراني در اين مقطع ياري رساند. طيف تجددگرايان متشکل از گروهي کوچک اما رو به گسترش از روشنفکران و نخبگان بودند که يا داراي زمينه تحصيلاتي جديد، يا اغلب صاحب منصب دولتي، بازرگان، سياح، ديپلمات و يا افرادي «خود ساخته» بودند که با انديشه هاي مدرن آشنايي يافتند. آنان به رغم همه تفاوت ها، داراي وجوهي مشترک بود که مي توان آن را ذيل «گفتمان تجددگرايي» آورد. |
| كليد واژه: مشروطيت، مدرنيته، قانون، ناسيوناليسم، باستان گرايي |
| |
|
نسخه قابل چاپ |