فصلنامه ژئوپليتيك تابستان 1387; 4(2 (پياپي 12)):157-175.
 
 
جوان جعفر*,عبداللهي عبداله
 
* دانشگاه فردوسي مشهد
 
 

حاشيه نشيني به مثابه يك فرآيند محلي، ملي و فراملي بازتاب فضايي عدم تعادلهاي موجود در روند سياستگذاري هاي ملي و مختصات و مقياس عملكردي ژئوپليتيك سرمايه از يكسو و علل و عوامل درون منطقه اي و محلي از سوي ديگر است و حاشيه نشينان با احتساب اين موارد در حقيقت بازنده و معلول شرايط اجتناب ناپذير فوق الذكر هستند كه بويژه در كشورهاي در حال توسعه، نقطه تلاقي متنهاي فضايي روستايي و شهري يعني نواحي حاشيه را به عنوان مكان ادامه حيات اجتماعي خويش اختيار مي كنند.
اينان نه حاشيه نشينان بلكه حاشيه راندگان جامعه و محكومين به تحمل آلام و مشتقات زندگي در حاشيه اند كه در فرجام تضادهاي گوناگون اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، هويتي و حتي انساني به اميد تحقق نسبي آرمان عدالت فضايي، خود را در تقابل و چالش با فرامتن شهري يافته اند. مقاله حاضر مبتني بر تبيين بنيانهاي اصلي نابرابري فضايي و اشارت درون منطقه اي به چالشهاي حاكم بر مناسبات متن و حاشيه در كلانشهر مشهد و فراسوي نگرشهاي تسكيني و ترحم آميز يا بالعكس نگرشهاي ابزاري و فن محور، در پي صورت بندي و پردازش مفهومي ديگري از حاشيه نشيني و دلايل ناظر بر آن است تا بدين طريق شايد در ايجاد زمينه هاي لازم براي ساماندهي شرايط نابسامان حاشيه مفيد فايده واقع گردد.
 
كليد واژه: عدالت فضايي، حاشيه، متن، نابرابري فضايي
 
 

 نسخه قابل چاپ