پاسخ به:مقالات علوم سیاسی

بسياري از محققان بر اين باورند که فقر اقتصادي و اجتماعي خانوارهاي روستايي که با مصاديقي چون سوء تغذيه، بي سوادي، بيکاري، عدم برخورداري از سطح مناسب بهداشتي، کيفيت نامناسب زيرساختها و نيز مسکن ناامن تجلي يافته بيشتر منتج از اعمال سياستهاي تمركزگرايي در کشورهاي در حال توسعه بوده است. به نظر مي رسد در اكثر كشورهاي در حال توسعه فقر روستايي رابطه بسيار تنگاتنگي با تمركزگرايي اداري، مالي و سياسي داشته و اعمال اين گونه سياستها با محوريت دولت مركزي تشديدکننده نيازها و عدم رفع آنها در مناطق روستايي بوده است. سياستي كه محكوم به شكست بوده و منجر به شكل گيري مبحثي به نام تمركززدايي، روشي پيشتاز براي توسعه روستايي شده است. در طي دو دهه اخير در ايران مبحث ارتقاي سطوح مديريت سياسي فضاهاي جغرافيايي در قالب شکل دهي استانهاي جديد مورد توجه قرار گرفته است. اعمال سياستهايي که آثار متفاوت اقتصادي، اجتماعي و کالبدي بويژه در سطح سکونتگاه هاي روستايي داشته است. بر اين مبنا، مقاله حاضر بر آن است تا ضمن تبيين نقش تغيير سطوح مديريت سياسي فضا در قالب شکل گيري استانهاي تازه تاسيس که به صورت موردي در استان قزوين به مرحله اجرا گذاشته شده به اين سوال اساسي پاسخ گويد که ارتقاي سطوح مديريت سياسي فضا چه آثار توسعه اي در ابعاد اقتصادي، اجتماعي و کالبدي در مناطق روستايي استان قزوين داشته است؟ به اين منظور محققان با بهره گيري از گويه هاي تبيين کننده اقتصادي، اجتماعي و کالبدي در قالب طيف ليکرت و با بهره گيري از روش پانل گذشته نگر مبتني بر سنجش نگرش در دو دوره قبل و بعد از استان شدن با استفاده از فرمول کوکران و به روش تصادفي طبقه اي در نزد 450 نفر از سرپرستان خانوارهاي ساکن مراکز روستايي و در سطح 45 روستا از 5 شهرستان تابع استان قزوين دريافته اند که در کليه زمينه هاي اقتصادي، اجتماعي و کالبدي روند تغييرات مناطق روستايي از ديدگاه جامعه نمونه مثبت و با کاهش مولفه هاي منفي همراه بوده است. اگرچه شکل گيري و ايجاد استانهاي جديد به صورت تفويض قدرت و واگذاري اختيارات در قالب دولتهاي محلي صورت نپذيرفته و تنها شاهد تمرکززدايي اداري و مالي در سطح استاني بوده ايم، با اين وجود به نظر مي رسد حرکت حاضر گامي اساسي در کاهش حضور دولت در سطوح محلي بوده و توانسته اثرات مثبت معناداري در سطح مناطق روستايي به وجود آورد.

 نسخه قابل چاپ