راهبرد تابستان 1389; 19(55 (بخش ويژه بررسي هاي بين الملل)):189-220.
 
 
چگني زاده غلام علي,خوش اندام بهزاد
 
 
 

در دهه 1990 رويکرد غرب گرايانه بر سياست خارجي ترکيه حاکم بود. حاکميت اين رويکرد در سياست خارجي ترکيه در دهه 1990، در حقيقت استمرار ديدگاه غرب گرايانه حاکم بر سياست خارجي ترکيه در طول جنگ سرد به حساب مي آيد. بر مبناي اين رويکرد در سياست خارجي، اين کشور در طول دهه 1990 دخالت حداقلي را در امور منطقه اي در پيش گرفت. استدلال اصلي مقاله حاضر اين است که با به دست گرفتن قدرت توسط حزب عدالت و توسعه از سال 2002 در ترکيه، با وجود استمرار در نوع نگاه اين کشور به غرب، تعامل ترکيه در معادلات مناطق پيراموني اش شدت بيشتري يافته است. تعامل ترکيه در معادلات منطقه اي و برقراري روابط نزديک با کشورهاي پيراموني اش بعد از جنگ سرد، داراي دلايل، ابعاد و پيامدهاي خاصي است که در اين مقاله به بررسي برخي از آنها پرداخته مي شود.
 
كليد واژه: ترکيه، غرب گرايي، پيرامون گرايي، اتحاديه اروپايي، حزب عدالت و توسعه، خاورميانه، سياست خارجي
 
 

 نسخه قابل چاپ