راهبرد زمستان 1389; 19(57 (بخش ويژه بررسي هاي اقتصادي)):277-295.
 
 
قنبري محمدرضا,ثاقب حسن
 
 
 

اين مطالعه به بررسي اثرات تشكيل يك موافقتنامه تجارت آزاد بين ايران و تركيه بر توسعه صادرات ايران به آن كشور و همچنين تاثير آن بر تامين كالاهاي واسطه اي و سرمايه اي مورد نياز كشور مي پردازد. براي اين منظور از يك مدل كاربردي و مورد تاييد بانك جهاني با عنوان «مدل اسمارت» كه آثار ايجاد تجارت و انحراف تجارت ناشي از موافقتنامه را اندازه گيري مي نمايد، استفاده شده است. نتايج مقاله نشان مي دهد كه پس از حذف موانع تعرفه اي بين ايران و تركيه، حجم تجارت و صادرات ايران افزايش خواهد يافت و اگرچه ميزان افزايش در واردات بيش از صادرات بوده و منجر به تغييرات منفي در تراز تجاري ايران با تركيه مي شود، اما بخش عمده افزايش واردات مربوط به كالاهاي واسطه اي و سرمايه اي مورد نياز صنايع كشور مي باشد.
 
كليد واژه: ايران، تركيه، موافقتنامه تجارت آزاد، صادرات غير نفتي، كالاهاي واسطه اي و سرمايه اي
 
 

 نسخه قابل چاپ