پژوهشنامه علوم سياسي زمستان 1384; 1(1):77-95.
 
 
غلام رضاكاشي محمدجواد*
 
* دانشکده حقوق و علوم سياسي، دانشگاه علامه طباطبايي
 
 

در اين مقاله، به اختصار دو تحول را مورد نظر قرار داده ايم تا بر مبناي آن، عرصه گسترده گزينه هاي پيش روي براي انجام يك پروژه تحليل گفتماني را ترسيم كنيم: تحولات نظري كه موجب بسط و گسترش تحقيقات كيفي به نحو عام شده اند و آنها را از الگوهاي خاص پوزيتويستي به سمت تحقيقات عاري از دغدغه عينيت و مشابه با آثار هنري هدايت كرده اند و دوم، انواع مقاصدي كه مي توان از انجام يك پروژه تحليل گفتماني مطمح نظر قرار داد. اين دو تصوير، در تلاقي با يكديگر، محقق را بر مبناي موضوع و اهداف تحقيق، با عرصه اي متنوع از الگوهاي تحليل گفتماني مواجه خواهد ساخت.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ