پژوهشنامه علوم سياسي زمستان 1386; 3(1 (9)):7-34.
 
 
امام جمعه زاده سيدجواد*,روحاني حسين
 
* گروه علوم سياسي، دانشگاه اصفهان
 
 

يکي از مهم ترين دستاوردهاي دکتر علي شريعتي «ايدئولوژيک کردن دين» است که نقش مهمي در پيروزي انقلاب اسلامي و به حرکت درآوردن توده هاي ايران داشت. اين انديشه ايدئولوژيک در دهه نخست پس از انقلاب اسلامي نيز آبشخور روشنفکران ديني بود و بسياري از احزاب و گروه هاي سياسي از اين انديشه ايدئولوژيک و جهان بيني ارزشي حمايت مي کردند. در اين مقاله سعي بر آن است نتايج مترتب بر ايدئولوژيک کردن دين و عوارض و پيامدهاي آن و همچنين مواضع مخالفان اين ايده، مورد بررسي و واکاوي قرار گيرد و با نگاهي تحليلي و انتقادي اين فرضيه مورد آزمون واقع شود که انديشه ايدئولوژيک کردن دين نه تنها موجب حاکميت دگماتيسم و فناتيسم نمي شود، بلکه ـ برعکس ـ موجب پويايي، تکامل فکري و عمل هدفمند (پراکسيس) مي گردد.

 
كليد واژه: علي شريعتي، ايدئولوژي، ايدئولوژيک کردن دين، روشنفکري ديني، پراکسيس
 
 

 نسخه قابل چاپ