پژوهش زبان هاي خارجي تابستان 1385; -(31):5-16.
 
 
آقاعباسي يداله*
 
* دانشگاه شهید باهنر کرمان
 
 

اين مقاله جستاري است درباره سوداي جاودانگي انسان. نويسنده، با اشاره به اسطوره ها و افسانه ها و آرا صاحب نظران، به بررسي اين نكته مي پردازد كه مراد از جستجوي ناميرايي كدام است: مانايي تن يا جاودانگي جان كه با عشق، خلاقيت، خرد و هنر به دست مي آيد؟ براي پاسخ به اين پرسش ها، نويسنده به بررسي آثاري چون گيل گمش، ضيافت، اسطوره هاي اسكانديناويايي و شماري از آثار ايراني مي پردازد. پس از آن، نويسنده با نگاهي تفصيلي به نمايشنامه بر سر چاه شاهين و اسطوره اسكانديناوياني اودين دو نمونه از تلاش براي مانايي را بررسي مي كند: اولي به عنوان نمونه تلاشي بيهوده براي مانايي تن و ديگري جستجويي روحاني براي مانايي جان كه در قالب عشق و آفرينندگي شدني است.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ