پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا

مناطق ساحلي از نظر فعاليت هاي انساني و يا شرايط ژئوبيوفيزيکي داراي سيستمي بسيار پيچيده هستند، چون اين فعاليت ها ضمن رقابت و برخورد با يکديگر در استفاده از منابع طبيعي ساحلي که اغلب در نواحي محدودي شکل مي گيرد موجب تخريب محيط و عدم پايداري در توسعه اين مناطق مي شود.
اين امر بخصوص در درياي مازندران که همراه با تغييرات نوسانات شديد سطح آب و در نتيجه تغيير قابل توجه خط ساحلي مي باشد و حدود ده درصد جمعيت کشور را در نوار ساحلي اين دريا جاي داده و با هجوم مسافران و مهاجران در يک وسعت محدود در کشور همراه است و در آينده نيز تشديد خواهد شد بسيار پيچيده تر است.
مديريت يکپارچه مناطق ساحلي integrated coastal zone management ICZM يکي از مسايل مهم در مديريت منابع محيطي در جهان امروز در محيطهاي ساحلي است براين اساس در درياي مازندران نيز مديريت به صورت همه جانبه در نحوه کاربري اراضي در نواحي ساحلي از طريق برنامه ريزي در استفاده از اراضي land use planning و وضع مقررات مناسب و در نتيجه اجراي آن با رعايت محدوديت هاي استفاده از مناطق ساحلي مي تواند در حفظ حريم ساحلي و پايداري ويژگيهاي اکولوژيکي آن اثرگذار باشد.
از اين رو به دلايل حساسيت زياد اين گونه مناطق ساحلي و آسيب پذيري آنها نسبت به استفاده هاي انساني، مديريت اين گونه مناطق بسيار ضروري به نظر ميرسد.

 نسخه قابل چاپ