نگرش هاي نو در جغرافياي انساني (جعرافياي انساني) پاييز 1388; 1(4):51-64.
 
 
خاني فضيله*,قاسمي وسمه جاني ابوطالب,قنبري نسب علي
 
* گروه جغرافياي، دانشگاه تهران
 
 

گردشگري روستايي يکي از صنايع بزرگ مي باشد که مي تواند در راستاي رسيدن به توسعه اقتصادي و اجتماعي موثر واقع شود. اين صنعت همانگونه که بر مکان هاي گردشگري اثر گذار مي باشد بر جوامع ميزبان و گردشگران نيز اثرگذار است، نواحي ساحلي به طور گسترده اي از اين صنعت تاثير مي پذيرند.
اگر چه اغلب تحقيقات بر مزاياي گردشگري روستايي تاکيد دارد اما شواهد نشان مي دهد مزاياي گردشگري متوجه گردشگران مي گردد نه جوامع روستايي. اين تحقيق، ساکنين درک از اثرات اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و محيطي گردشگري بر رفتارها و تصميمات ساکنين در راستاي توسعه و برنامه ريزي مورد بررسي قرار مي گيرد. قلمرو اين تحقيق روستاي چمخاله واقع در ناحيه شمالي کشور ايران مي باشد. روش اين تحقيق بر اساس 100 پرسش نامه که توسط خانوارهاي روستايي پر شده است مي باشد. پرسش نامه بر اساس مدل ليکرت مي باشد. نتايج اين تحقيق فرضيه اصلي را که مي گويد سطح مزاياي شخصي مقيمان به ويژه مزيت هاي اقتصادي از گردشگري درک آنها را تحت تاثير قرار مي دهند تاييد مي نمايد،اين در حالي است که اثرات فرهنگي، اجتماعي و محيطي گردشگري باعث رضايت خاطر جوامع روستايي نمي باشد
.

 
كليد واژه: گردشگري روستايي، گردشگري ساحلي، روستاي چمخاله، شهرستان لنگرود
 
 

 نسخه قابل چاپ